Κείμενο-γκρίνια για την διαμαρτυρία στις φυλακές του Ελεώνα Θηβών

Δολοφονήθηκε ο Γρηγορόπουλος και έγινε χαμός! Δολοφονήθηκε η Κ. Γκουλιώνη και τι έγινε?

Έγιναν καλέσματα σε τρία (τουλάχιστον) διαφορετικά sites, εκ των οποίων τα δύο ήταν athens.indymedia και indy.gr, αλλά μαζευτήκαμε μόνο 50 άτομα έξω από τις φυλακές Ελεώνα Θηβών. Στην αρχή είμασταν υποτονικές/οι. Προσωπικά, θεωρώ το θέμα υπερ-χοντρό και περίμενα πολύ περισσότερο κόσμο. Τόσες είμασταν, όμως, και θα το παλεύαμε. Παρόλο που οι φυλακισμένες δεν άκουγαν τα συνθήματά μας, ενώ φωνάζαμε όσο πιο δυνατά μπορούσαμε, και επικοινωνούσαμε μέσω τηλεφώνων, παρόλο που οι μπάτσοι ήταν περισσότεροι από μας, παραβιάσαμε τον χώρο των φυλακών και καταφέραμε να πορευτούμε μέσα για αρκετή ώρα, ενώ προσπαθούσαν να μας διώξουν.

Οι φυλακισμένες εξεγέρθηκαν. Αρνήθηκαν να μπουν στα κελιά τους, έσπασαν κάμερες και τηλεοράσεις, άναψαν φωτιές και μαζί μ’αυτά υπήρξαν τραυματισμοί και λιποθυμίες. Ενθαρρύνθηκαν! Παρόλη την καταστολή, τα νέα διαδόθηκαν και στις ανδρικές φυλακές του Κορυδαλλού όπου οι φυλακισμένοι έκαναν αποχή από το συσσίτιο, ως ένδειξη αλληλεγγύης.

Εν τέλει, με 50 αλληλέγγυες και αλληλέγγυους, οι φυλακισμένες κατάφεραν να καταθέσουν τα αιτήματά τους για καλύτερες συνθήκες στις φυλακές και για την αλλαγή τρόπου κολπικής εξέτασης.

Αλλά γιατί με τον θάνατο του Γρηγορόπουλου κάηκε όλη η Αθήνα, ενώ με την δολοφονία της Γκουλιώνη κάηκαν μόνο φυλακές? Γιατί στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας η πλειοψηφία ήταν γυναίκες? Ποια είναι η δικαιολογία για τους δολοφόνους της Γκουλιώνη, ώστε το γεγονός να μην αξίζει την οργή ολόκληρου του κινήματος, αν όχι της κοινωνίας? Η Γκουλιώνη δεν ήταν μια “αθώα” 15χρονη, ήταν όμως συντρόφισσά μας και πάλευε καθημερινά για αξιοπρέπεια! Αρνούταν να βιαστεί στο όνομα της ασφάλειας (κολπική εξέταση: γδύσιμο, δάχτυλο, λεκτικός εξευτελισμός, σκουριασμένα εργαλεία, απομόνωση) και πάλευε μαζί με άλλες φυλακισμένες για καλύτερες συνθήκες μέσα στην φυλακή. Ας θυμηθούμε τι ακολούθησε την δολοφονία του Γρηγορόπουλου, κι ας αναλογιστούμε αν το θέμα της Γκουλιώνη άξιζε τόσο “λίγης” (από άποψη ποσότητας) αλληλεγγύης.

Η μελαγχολία των Αποχωρήσεων

Ο κολλητός μου έφυγε με ευθανασία, ένα κομμάτι του όμως θα συνεχίσει να ζει μέσα από μένα. Θα συνεχίσει να ζει μέσα από το παρελθόν, από τις όμορφες αναμνήσεις που άφησε σε όλους όσους αγαπούσε και μέσα από τις εμπειρίες που ζήσαμε μαζί του. Κρατάω όλα τα θετικά που μου’ χει προσφέρει.

Ένα από τα τελευταία του βράδια, πριν μας πάρει ο ύπνος, μου’ λεγε ότι έχει την περιέργεια να δει πώς θα’ μαστε οι φίλοι του μετά από 20 χρόνια. Συζητάγαμε για το πόσο ωραία θα ήταν, αν μετά τον θάνατό του μπορούσε από ψηλά να μας κοιτάζει, να βλέπει πώς εξελίσσεται η ζωή μας. Κι αν κάποιος από μας πεθάνει, να τον συναντήσει και να αγναντεύουν μαζί από ψηλά τους υπόλοιπους. Είναι τόσο γλυκιά αυτή η σκέψη, που μερικές φορές είναι αδύνατον να μην την πιστέψεις…

Θα πάμε στην παραλία να πετάξουμε τις στάχτες του. Φέτος σίγουρα θα κάνω τουλάχιστον ένα ακόμα μπάνιο εκεί. Θα τον νιώσω να μ’ αγκαλιάζει ολόκληρη όταν θα κάνω μακροβούτια. Η θάλασσα θα είναι ο Γιώργος μου. Ο Γιώργος που αγάπησα… και που αγαπάω.

Νιώθω ότι θα μου λείπει για πάντα, ότι για πάντα θα θέλω να τον ξαναδώ ή να του ξαναμιλήσω, έστω και για λίγο. Θα τον θυμάμαι για πάντα. Σκέφτομαι ότι όλα τα όμορφα πράγματα κάποτε τελειώνουν, αλλά αυτό έληξε απότομα, δεν ολοκλήρωσε τον κύκλο του. Θέλω κι άλλο Γιώργο…

Παρόλ’ αυτά, συνεχίζω να νιώθω τυχερή που τον γνώρισα και χαίρομαι που του στάθηκα, που προσπαθούσα να τον ξαλαφρώσω από τον πόνο και το βάρος του αγώνα για ζωή, ακόμα κι αν κατά τα τέλη δεν τα κατάφερνα τόσο καλά.

Θέλω να το φωνάξω παντού, να το μάθουν όλοι, ότι χάσαμε έναν άνθρωπο γεμάτο αγάπη.

Τρία όμορφα hip-hop κομμάτια…

Going’ Through – Γιορτή [Στίχοι]

Ν.Τ.Π. – Η απουσία [Στίχοι]

Goin’ Through – Μια ώρα απ’το χρόνο [Στίχοι]

Κατάληψη Επιταχυντής Ελευθερονίων

Το καταλάβαμε πέρσι στα μέσα του ακαδημαϊκού έτους και μόλις το’μαθε η πρυτανεία έσπευσε να μας την κλείσει για τα καλά. Σφράγισε πόρτες και παράθυρα με λαμαρίνες, έχτισε την πόρτα με τσιμέντο και σα να μην έφτανε αυτό, άδειασε και μια μπουλντόζα μπάζα μπροστά από την πόρτα. Φαίνεται, προτιμάει τον χώρο άχρηστο.

Μπήκαμε δυναμικά όμως και μέσα σε μία μέρα την ξανανοίξαμε. Σπάσαμε το τσιμέντο με κομπρεσέρ, ξεχωρίσαμε τις κοτρόνες και τις μεγάλες πέτρες από τα μπάζα και μεταφέραμε με φτυάρια, καρότσια και κουβάδες τα μπάζα. Είχα και την τιμή να ρίξω τις τελευταίες φτυαριές για τη μεταφορά των μπάζων. Έμενε να περιποιηθούμε τον εσωτερικό χώρο. Το κάναμε κι αυτό. Μέσα σε 5 μέρες η κατάληψη ετοιμάστηκε.

Φτιάξαμε και το site της, για να είναι πιο εύκολη η ενημέρωση για όσους ενδιαφέρονται και βουαλά! Ανοίξαμε και σας περιμένουμε!

Το κενό πολλά κιλά ζυγίζει

Το κενό πολλά κιλά ζυγίζει
κι η αδράνεια ολόκληρη με γεμίζει
Δεν είναι έλλειψη η απουσία
αλλά, προστιθέμενη πολύ βαριά ουσία.
Στο στόμα μου μια άσχημη γεύση αποκτά
και το τραγούδι μέσα μου σταματά.
Παρατηρώ βίαιες αλλαγές,
κι όμως, μπροστά στο βάρος,
οι αντιδράσεις μου νεκρές.
Σ’ένα κομμάτι μου άδειο
και τόσο βαρύ,
κουβαλώ ένα αίσθημα άθλιο.
Είμαι μισή.

Ασθενική κατάσταση.
Σαν να’μαι στη σκηνή
αλλά ο θεατής να κλέβει την παράσταση.

Κι όλα αυτά στο τέλος μαζεμένα
μου κάνουν μάτια κλαμένα.

Βιασμός μετανάστριας στο Α.Τ. Κυψέλης

Την Τετάρτη στις 30 Ιουλίου δύο μετανάστριες από την Ρωσία οδηγήθηκαν στο Α.Τ. Κυψέλης για διατάραξη κοινής ησυχίας. Η μία από τις δύο ξυλοκοπήθηκε και βιάστηκε από 4 κωλόμπατσους.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=899232

Ο εισαγγελέας έδωσε εντολή να κατατεθεί μήνυση κατ’ αγνώστων. Στην έρευνα που έγινε, δεν διαπιστώθηκε ίχνος βιασμού και οι καταγγελίες της γυναίκας βγήκαν αναληθείς. Πατάει, έτσι, ο μπάτσος και κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση.

Δημιουργικό σκότωμα χρόνου

Δεν είχα τι να κάνω χθες και, αφού είδα ξανά το Matrix (το πρώτο από την τριλογία), είπα να ασχοληθώ με το Photoshop. Με βάρκα το Google έφτασα σε κάτι απλά tutorials και δοκιμάζοντας αργότερα αυτά που έμαθα, βγήκαν αυτές οι δύο εικόνες:

Εκδήλωση εξόριστων και συντρόφων/ισσών

Ενδιαφερόμενοι για την καλή λειτουργία του athens indymedia, αλλά και της συνέλευσής της (κάτι που μερικοί συμμετέχοντες στην τότε συλλογικότητα είχαν παραμελήσει), οι διεγραμμένοι της (από την ανοιχτή αυτή συλλογικότητα) και οι αποχωρήσαντές της συν σύντροφοι που ενδιαφέρονται εξίσου διοργανώνουν εκδήλωση με θέμα “Indymedia & Αντιπληροφόρηση”, την Τρίτη στις 8μ.μ. στο Πολυτεχνείο.

Ομολογουμένως, η αφίσα είναι πολύ ωραία!

Όσοι επίσης ενδιαφερόμενοι, προσέλθετε!

Η τρέλα του ζωντανού μικρόκοσμου

- Δε νιώθω καλά! Θα τρελαθώ! Πρέπει να πολλαπλασιαστώ, να κάνω απογόνους, να αφήσω παντού τα δικά μου γονίδια!
- Κούλαρε ρε, φάε καμιά πρωτεΐνη να στανιάρεις.
- Ναι, αυτό θα κάνω. Φέρτε μου πρωτεΐνες. Πολλές πρωτεΐνες.
- Ρε! Ρε μαλάκα, κάτω τα κουλά σου από το φαΐ μου! Ξεκόλλα και πάρε τη δική σου μερίδα.
- Φέρτε μου πρωτεΐνες ρε! Πρέπει να πολλαπλασαστώ!

Τσακώνονται, πέφτει ξύλο και τελικά του κλέβει τις πρωτεΐνες. Αλλά δεν του έφταναν μόνο αυτές. Ήθελε κι άλλες. Με μανία έκλεβε απ’όπου βρει και οι γείτονες έμεναν νυστικοί. Και έμειναν νυστικοί για πολλές μέρες, όσο αυτός τους έκλεβε και μεγάλωνε και πάχαινε τρώγοντας ό,τι έβρισκε μπροστά του.

Αυτό ήταν. Είχε ήδη τρελαθεί. Στριμωχνόταν, τεντωνόταν, στρίμωχνε τους γείτονες, ώσπου έσκασε στα δύο. Ο πρώτος απόγονος ήταν γεγονός. Απόγονος ενός τρελού που ήθελε να τρώει. Και τώρα οι τρελοί ήταν δύο. Έπεσε μεγάλη πείνα στην περιοχή και ο κίνδυνος μεγάλωνε. Οι δύο έγιναν τέσσερις και οι τέσσερις οχτώ και μετά δεκάξι και όσο πήγαινε μεγάλωνε το πλήθος, στριμώχνονταν οι υπόλοιποι, μέχρι που οι πρώτοι θάνατοι από ασφυξία έφεραν τον τρόμο στην περιοχή. Παντού νεκροί, πτώματα σάπια, ασφυξία, βρώμα, η γειτονιά μετατράπηκε σε κόλαση με διάβολους τους τρελούς.

Για ένα απροσδιόριστο αλλά σίγουρα τεράστιο χρονικό διάστημα (άλλωστε η αίσθηση του χρόνου είχε χαθεί πλέον), τίποτα δεν μπορούσε να σταματήσει την κατάσταση. Κάθε δομή είχε χαθεί και επικρατούσε θανάσιμο χάος. Κι από κει που δεν το περίμενε κανείς, έκαναν ντου κάτι ξένοι άγνωστοι στυγνοί δολοφόνοι και σκότωναν όποιον έβρισκαν μπροστά τους. Κανείς δεν τους ήξερε και κανείς δεν τους είχε ξαναδεί. Άσχημοι, αλλόκοτοι, εχθρικοί εξωκοσμικοί. Εξαπλώθηκαν σ’όλη τη χώρα, αλλά η αδυναμία τους ήταν η κόλαση των τρελών, εκεί που είχε το περισσότερο κρέας. Κρέας για σφάξιμο, που μετά το άφηναν μαζί με τα υπόλοιπα πτώματα να σαπίσουν κι άλλο την περιοχή.

Κάποιοι τρελοί κυνηγημένοι, μετανάστευσαν σε άλλες χώρες για να σωθούν, συνεχίζοντας βέβαια τον σκοπό της ζωής τους, την ανεξέλεγχτη αναπαραγωγή του “είδους”. Η κόλαση τώρα, μεταφέρθηκε αλλού και μάλιστα όχι μόνο σε ένα μέρος. Αν δεν γινόταν κάτι να σταματήσει αυτός ο εφιάλτης, σύντομα όλος ο κόσμος θα κυριευόταν από ξεμυαλισμένους που θέλουνε να τρώνε για να σώσουν τα γονίδιά τους. Κι όμως, εκτός από τη μάχη μεταξύ των τρελών και τον δολοφόνων, δεν γινόταν τίποτα άλλο. Οι δολοφόνοι χωρίς καμία διάκριση αποτελείωναν τους πάντες. Και τα αθώα θύματα ήταν πάρα πολλά. Οι τρελοί στρίμωχναν όλο και περισσότερο τις περιοχές και έπνιγαν όλους όσους ήταν γύρω.

Ήταν πασιφανές ότι στο τέλος ο κόσμος όλος θα μετατρεπόταν σε ένα πεδίο μάχης μεταξύ δολοφόνων και τρελών που διψάνε για την διαιώνιση του είδους. Μια μάχη μεταξύ του θανάτου και της συνεχώς αυξανόμενης θέλησης για ζωή, τόσο ασυγκράτητη τρέλα για ζωή που τελικά αντιστρεφόταν κι αυτή σε θάνατο.

Κι όμως, αν δεν επικρατούσαν οι εξωκοσμικοί δολοφόνοι, κανένας δεν θα έμενε ζωντανός. Είχε έρθει η θανατηφόρα χημεία, να “καθαρίσει” τον κόσμο από τον θανατηφόρο καρκίνο.

Με την ευγενική χορηγία του spyrou

Μετά από την μεγαλειώδη επιτυχία του bitchchecker, ήρθε να τον ξεπεράσει κατά πολύ ο spyros, φέρνοντας μια νέα εποχή επιτυχιών!

Αφού η συνέλευση του indymedia έχει περάσει από 40 κύματα διαγραφών, εσωτερικών απειλών, ψυχολογικής και σωματικής βίας κ.ά., αναπτύσσεται η παρακάτω κουβεντούλα στο πρώην κανάλι της Διαχειριστικής Ομάδας του indymedia, μεταξύ διεγραμμένων και μη, και αποχωρησάντων και μη. Και η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να εξελιχθεί τόσο “ευχάριστα”:

[14:55] *** maria [maria@b19c04.19d4f6.b4824d.dd16bb] has quit [Connection closed]
[14:55] *** maria [maria@b19c04.19d4f6.b4824d.dd16bb] has joined #athens
[14:56] <enylia> geia soy maria
[14:56] <enylia> ithela na se rotiso
[14:56] <maria> geia enylia ti ginesai?
[14:56] <maria> ela
[14:56] <enylia> poioi oloi aytoi poy einai sto kanali? kai giati?
[14:57] <dpdt1> xenoi einai… mi fovasai tha fonaxo tous batsous..
[14:57] <maria> ti na sou po
[14:57] <maria> kapoious tous xero
[14:57] <maria> alla giati einai edo den to xero
[14:57] <maria> kapoious allous den tous exo xanadei
[14:58] <dpdt1> as kanoume mia parousiasi stin enylia loipon :
[14:58] <vevek> xmm… diakrinw profasizouses simperifores….
[14:58] <dpdt1> ego eimi o diegrammenos #166
[14:58] *** debiana [debiana@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has joined #athens
[14:58] *** mathousalix [mathousalix@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has quit [G-Lined: Excessive clones]
[14:58] *** enylia [enylia@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has quit [G-Lined: Excessive clones]
[14:58] *** picolo [picolo@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has quit [G-Lined: Excessive clones]
[14:58] *** debian-NP [debian-NP@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has quit [G-Lined: Excessive clones]
[14:58] *** debiana [debiana@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has quit [G-Lined: Excessive clones]
[14:58] *** spyros [spymi@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has quit [G-Lined: Excessive clones]
[14:59] *** mathousalix [mathousalix@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has joined #athens
[14:59] <dpdt1> re to spyro.. autos ebaine me ola auta ta nick?
[14:59] *** debian-NP [debian-NP@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has joined #athens
[14:59] *** debiana [debiana@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has joined #athens
[14:59] *** debian-NP [debian-NP@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has quit [Quit: CGI:IRC]
[14:59] <dpdt1> eipa kai go, o math na mi xerei pos grafontai ta plithi…
[14:59] <dpdt1> i onto itan o math?
[15:00] *** mathousalix [mathousalix@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has quit [Quit: CGI:IRC]
[15:01] *** debiana [debiana@4f2848.ab3f36.77317f.ec835f] has quit [Quit: CGI:IRC]
[15:01] <dpdt1> nai auto me to excessive clones malakia…
[15:01] <dpdt1> se xeskepazei re gmto..
[15:01] <dpdt1>
[15:01] <tespa> ti egine deen katalaba
[15:01] <dpdt1> apo tin alli sou dinei ebneusi, na grapseis..
[15:01] <dpdt1>
[15:02] <dpdt1> klonopoisi… mia dieuthinsi – polla nick…. me pianeis?
[15:03] <tespa> h enylia htan o spyrosdld?
[15:03] <dpdt1> mono pou exei kai oria, kai kapoioi ta xeperasan, ap’ oti fainetai..
[......]
[......]
[15:15] <dpdt1> telika ti douleia exoun re maria oloi autoi edo mesa?

Η αφεντιά του spyrou, λοιπόν, απέτυχε παταγωδώς να υλοποιήσει την φαεινή πολιτικάντικη ιδέα της, χαρίζοντας γέλιο και στιγμές χαράς στους “αγαπημένους” του “συντρόφους”.

Πιστεύω ότι του αξίζει ένα τεράστιο ευχαριστώ!